نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار روان شناسی ، دانشگاه پیام نور ، تهران ، ایران

2 استاد، گروه روان شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران

10.22108/cbs.2020.124568.1435

چکیده

اهمال کاری یکی از رفتارهای بسیار شایع در بین افراد و از جمله دانشجویان است که منجر به آسیب های روانی و جسمی متعددی می شود. از این رو نیازمند توجه و درمان است. این پژوهش با هدف تعیین میزان اثر ترکیب موریتا درمانی و هنر درمانی بر اهمال کاری تحصیلی دانشجویان انجام شد. طرح پژوهش از نوع کار آزمایی بالینی با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان دختر رشته های روان شناسی و علوم تربیتی دانشگاه پیام نور در نیمسال تحصیلی اول 1394-1395 بود. تعداد 40 دانشجو بر اساس نمرات بدست آمده از اجرای پرسشنامه اهمال کاری تحصیلی سواری(1390) از جامعه آماری انتخاب ، و به طور تصادفی به دو گروه آزمایشی و کنترل تقسیم شدند. گروه آزمایشی طی هشت جلسه دو ساعتی به مدت دو ماه درمان ترکیبی موریتا-هنر درمانی را بر اساس پروتکل ویلیامز-پترسون (2012) دریافت کرد. نتایج تحلیل مانکووا نشان داد گروه آزمایش در مرحله پس آزمون کاهش معنی داری در اهمال کاری تحصیلی (P=0/020) داشت. به علاوه، نتایج مربوط به تحلیل های تک متغیری نشان داد که موریتا-هنر درمانی بر مؤلفه های اهمال کاری تحصیلی (عمدی ، ناشی از خستگی جسمی و روانی ، ناشی از بی برنامگی) نیز بطور معنی داری مؤثر بوده است (p

کلیدواژه‌ها

موضوعات

عنوان مقاله [English]

The effect of Morita-Art therapy on students' academic procrastination

نویسندگان [English]

  • Foroogh Bakhtiari Esfandgheh 1
  • Hamid Reza oreyzi samani 2

1 Assistant Professor in Psychology, Payam Noor University, Tehran, Iran

2 Professor of Psychology, University of Isfahan, Isfahan, Iran

چکیده [English]

Procrastination is one of the most common behaviors among individuals, including students, which leads to several psychological and physical damages. Hence it needs attention and treatment. The purpose of this study was to determine the effect of Morita therapy and Art therapy on students’ academic procrastination. The research design was a clinical trial with a control group. The statistical population consisted of all female students in psychology and education sciences at Payam Noor University in the first semester of the 2015-2016 academic year. For this purpose, 40 students were selected by the implementation of the Academic Procrastination Questionnaire (Savari, 1390) and were randomly divided into experimental and control groups. The experimental group received Morita-Art therapy in eight two-hour sessions over two months based on the Williams-Patterson (2012) protocol. Analysis of MANCOVA demonstrated that the experimental group had a significant decline in academic procrastination (p=.020). Moreover, the results of the univariate analysis showed that Morita-Art therapy had a significant effect on components of Academic Procrastination (intentional, due to physical and mental fatigue, due to lack of planning) (p

کلیدواژه‌ها [English]

  • Academic Procrastination
  • Art Therapy
  • Morita Therapy