دانشگاه اصفهان پژوهش های علوم شناختی و رفتاری 2251-7642 8 1 2018 05 22 Comparing the typical and autistic childrenâs parents Expressed Emotion and Predicting the Motherâs Expressed Emotion by Behavioral Problems, Severity of Autism, and the Interaction Difficulties of Children with Autism Spectrum Disorder مقایسه هیجان ابراز شده مادران کودکان مبتلا به طیف اوتیسم و عادی و پیش ‏بینی هیجان ابراز شده مادران کودکان مبتلا به طیف اوتیسم بر اساس مشکلات رفتاری، تعامل اجتماعی و شدت اوتیسم 1 14 23522 10.22108/cbs.2018.86858.0 FA مختار ملک پور استاد روانشناسی کودکان با نیازهای خاص دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران کبری اباذری قره بلاغ دانشجوی دکترای روانشناسی کودکان با نیازهای خاص، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران امیر قمرانی استادیار روانشناسی کودکان با نیازهای خاص، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران احمد عابدی دانشیار روانشناسی کودکان با نیازهای خاص، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران سالار فرامرزی دانشیار روانشناسی کودکان با نیازهای خاص، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران Journal Article 2015 07 12 The present study aimed to compare the expressed emotion of normal and autistic children’s mothers and predict the autistic children mothers' expressed Emotion based on behavioral problems, severity of autism, and social interaction. To this end, 50 autistic children in 3 autistic children center were selected by non-random sampling method and 50 normal children in Tehran were selected by random sampling method. Both groups' Parents were matched in terms of socioeconomic status, age and education. The descriptive statistics results, regression analysis and Manova, showed that there were differences between the children’s mothers with autism spectrum disorder (ASD) and the normal children’s mothers in the total mean score of expressed emotion (FQ) (p=0/0001) and Emotional Over-Involvement (EQI) (p=0/0001) and the critical scale (0/003). . The results also showed that the grades and behavioral problems (0/014) and autistic severity (p=0/026) of children can be predicted by maternal expressed emotion but mothers expressed emotion’s scores did not foreseeable rough social interaction problems scores. Furthermore, the mother’s Expressed Emotion was predictable by their education level (p=0/047). این پژوهش به منظور مقایسه هیجان ابراز شده مادران کودکان مبتلا به طیف اوتیسم و عادی و پیش‏بینی هیجان ابراز شده مادران کودکان مبتلا به طیف اوتیسم از طریق مشکلات رفتاری، شدت اوتیسم و تعاملات اجتماعی کودکان مبتلا به طیف اوتیسم آنها انجام شد. بدین منظور 50 کودک مبتلا به طیف اوتیسم به شیوه نمونه‏گیری در دسترس و 50 کودک عادی به شیوه نمونه‏گیری تصادفی در تهران انتخاب شدند. والدین دو گروه از نظر وضعیت اقتصادی، سنی و تحصیلات همتا شدند. نتایج از طریق آمار توصیفی، تحلیل مانوا و رگرسیون مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که بین مادران کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم و مادران کودکان عادی در نمره کلی هیجان ابراز شده (0001/0 p=) و درگیری عاطفی افراطی (0001/0p=) و انتقاد (003/0) تفاوت وجود دارد. همچنین نتایج نشان داد که از طریق نمرات مشکلات رفتاری با ( 014/0 p=) و شدت اوتیسم فرزندان آنها (026/0 p=) می توان هیجان ابراز شده مادران را پیش‏بینی کرد اما نمرات هیجان ابراز شده مادران از طریق نمرات مشکلات تعامل اجتماعی فرزندانشان قابل پش‏بینی نبود. همچنین از طریق میزان تحصیلات مادران می توان میزان هیجان ابراز شده آنها را پیش بینی کرد (047/0p=).

https://cbs.ui.ac.ir/article_23522_325438dbe64167f08936837bcc53d9c9.pdf

دانشگاه اصفهان پژوهش های علوم شناختی و رفتاری 2251-7642 8 1 2018 05 22 The effectiveness of Metacognitive therapy to improve false memory and ‎working memory in veterans with PTSD اثربخشی درمان فراشناختی بر حافظة کاذب جانبازان مبتلا به اختلال به ‏PTSD 15 24 23072 10.22108/cbs.2018.104255.1084 FA حمید کاظمی گروه روان شناسی. دانشگاه پیام نور. تهران. ایران سلمان قربانی شبکه بهداشت و سلامت. مرکز نجف آباد. اصفهان. Journal Article 2017 05 21 The purpose of this study was to determine the effectiveness of Metacognitive therapy (MCT) on false memories in post-traumatic stress disorder (PTSD) veterans. This quasi-experimental research was conducted with pre-posttest design with control groups. The statistical population consisted all veterans with a diagnosis of PTSD were referred to the center therapy in Esfahan and Najafabad city. For this purpose, 30 patients with PTSD were selected with available sampling and were randomly divided to an experimental and control group. All patients were assessed by demographic information Questionnaire and Roediger & McDermott false memory test (DRM) at pre and posttest. The experimental group received 8 Metacognitive therapy sessions. Analysis of covariance showed that at posttest, the experimental group showed a significant improvement false memory (P<0.05). Also the experimental group did not show significant differences false recall. According to the findings about the effect of Metacognitive therapy on improvement false memory, the treatment can be used for patients with posttraumatic stress disorder. هدف پژوهش حاضر، بررسی تأثیر درمان فراشناختی بر حافظة کاذب افراد مبتلا به اختلال استرس پس از یک سانحه بود. این پژوهش از نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون - پس‌آزمون انجام شد. جامعة آماری آن همة جانبازان مبتلا به تشخیص PTSD مراجعه‌کننده به مراکز شهر اصفهان و شهرستان نجف‌آباد بودند. از بین آنها تعداد 30 بیمار مبتلا به PTSD به‌صورت نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند و به‌طور تصادفی در گروه‌های آزمایش و کنترل قرار داده شدند (هر گروه 15 نفر). آزمودنی‌ها در هر گروه قبل و پس از درمان به‌وسیلة پرسشنامه‌های اطلاعات جمعیت‌شناختی و آزمون حافظة کاذب رودیگر و مک درموت آزمایش شدند. هشت جلسة درمان گروهی فراشناختی روی گروه آزمایش انجام شد. نتایج تحلیل کواریانس نشان داد گروه آزمایش در مرحلة پس‌آزمون، بهبودی معناداری در حافظة کاذب یافتند (05/0P<)؛ ولی تفاوت معناداری در مؤلفة یادآوری کاذب مشاهده نشد. با توجه به یافته‌های این پژوهش مبنی بر تأثیر درمان فراشناختی بر بهبود کاذب، از این درمان برای بهبود این متغیرها در افراد مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه استفاده می‌شود.

https://cbs.ui.ac.ir/article_23072_b8081139f8e3fee5084eb3321025741f.pdf

دانشگاه اصفهان پژوهش های علوم شناختی و رفتاری 2251-7642 8 1 2018 05 22 The Moderating impact of openness to vocational opportunity on relations between occupational engagement and career decision certainty with mediator role of career decision self-efficacy in medical students تتأثیر تعدیلی آمادگی فرصت‌یابی حرفه‌ای بر روابط بین اشتیاق شغلی و اطمینان تصمیم‌گیری مسیرشغلی با نقش میانجی خودکارآمدی تصمیم‌گیری مسیرشغلی در دانشجویان پزشکی 25 44 23162 10.22108/cbs.2018.86862.0 FA حسین مطهری نژاد استادیار مدیریت آموزشی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران سید سجاد طباطبائی کارشناس ارشد تحقیقات آموزشی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران Journal Article 2015 10 13 This study examined structural analysis of the moderating impact of openness to vocational opportunity on relations between occupational engagement and career decision certainty with mediator role of career decision self-efficacy. The study population consisted medical students in Kerman who 185 of them were selected through stratified sampling. Four scales were used for data collection including occupational engagement, career decision self-efficacy, career decision certainty, and openness to vocational opportunity. Data analysis was performed using structural equation modeling (method of partial least square). Measurement model (Cronbach's alpha, composite reliability, convergent validity, and discriminant validity) and structural model (significant coefficients, factor loadings and the coefficients of determination) were evaluated. The results showed that occupational engagement has a significant effect on career decision certainty and career decision self-efficacy (p<0/01). Career decision self-efficacy in the relationship between occupational engagement and career decision certainty has a mediator role (p<0/01). With the arrival of moderate variable of openness to vocational opportunity in the model, effect of career decision self-efficacy was significant to career decision certainty (p<0/05). Finally, it was concluded that synergy of openness to vocational opportunity with career-related factors (engagement, self-efficacy and confidence) effects on the development of individual career. This study emphasizes the importance of development in openness to vocational opportunity that can apply as a capability in using random events. هدف پژوهش تحلیل ساختاری تأثیر تعدیلی آمادگی فرصت‌یابی حرفه‌ای بر روابط بین اشتیاق شغلی و اطمینان تصمیم‌گیری مسیرشغلی با نقش میانجی خودکارآمدی تصمیم‌گیری مسیرشغلی بود. جامعه آماری شامل دانشجویان پزشکی در کرمان بود که 185 نفر از آنان با روش نمونه گیری خوشه ای انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از مقیاس‌های اشتیاق شغلی، خودکارآمدی تصمیم‌گیری مسیرشغلی، اطمینان تصمیم گیری مسیرشغلی و آمادگی فرصت‌یابی حرفه‌ای استفاده شد. تحلیل داده‌ها با استفاده از مدل‌یابی معادلات ساختاری به روش حداقل مربعات جزئی انجام شد. مدل اندازه‌گیری شامل پایایی ترکیبی و آلفای کرانباخ و روایی همگرا و واگرا مورد بررسی قرار گرفتند و اصلاحات لازم انجام شد. مدل ساختاری شامل ضرایب معناداری، بارهای عاملی و شاخص ضریب تعیین بود که برای بررسی فرضیه‌ها مورد استفاده قرار گرفتند. یافته‌ها نشان داد اشتیاق شغلی بر اطمینان و خودکارآمدی تصمیم‌گیری مسیرشغلی اثر معنی داری دارد (001/0>p). خودکارآمدی تصمیم‌گیری مسیرشغلی در رابطه بین اشتیاق شغلی با اطمینان تصمیم‌گیری مسیرشغلی در مدل اصلی نقش میانجی دارد (01/0>p) و با ورود متغیر تعدیل‌گر آمادگی فرصت‌یابی حرفه‌ای در مدل، اثر خودکارآمدی تصمیم‌گیری مسیرشغلی بر اطمینان تصمیم‌گیری مسیرشغلی معنی دار شد (05/0>p). سرانجام، نتیجه‌گیری شد که هم‌افزایی آمادگی فرصت‌یابی حرفه‌ای با عوامل مرتبط با شغل (اشتیاق، خودکارآمدی و اطمینان) بر توسعه مسیرشغلی فرد اثر می‌گذارد. لذا، مطالعه حاضر بر اهمیت توسعه آمادگی فرصت‌یابی حرفه‌ای تاکید دارد که می‌تواند به‌عنوان یک توانایی درجهت استفاده از حوادث تصادفی در نظرگرفته شود.

https://cbs.ui.ac.ir/article_23162_21bd2a5b65fc06ae84114565692ed474.pdf

دانشگاه اصفهان پژوهش های علوم شناختی و رفتاری 2251-7642 8 1 2018 05 22 The mediating role of insecure-ambivalent attachment style in the effect of perceived maternal rejection on abandonment and emotional deprivation schema in women نقش واسطه ای سبک دلبستگی ناایمن -دوسوگرا در اثر طرد ادراک شده از سوی مادر بر طرحواره های رهاشدگی و محرومیت هیجانی در زنان 45 58 23249 10.22108/cbs.2017.86603.0 FA زینب خجوی دانشجوی دکتری روانشناسی سلامت، دانشکدة روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران زهرا ایزدی خواه دانشجوی دکتری روانشناسی سلامت، دانشکدة روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران Journal Article 2012 11 01 The present study was carried out to assess the mediating effect of insecure attachment styles in the effect of perceived maternal rejection on abandonment and emotional deprivation schema in women. The sample consisted of 102 women aged 20 to 45 years old. Sampling was done by convenience method. Participants completed the early maladaptive schemas scale - short form (Young, 1998), the adult attachment style (Hazen & Shaver, 1978) and the parental acceptance-rejection/control questionnaire (Rohner, 1991). A series of mediation analyses were conducted by regression analysis and Sobel test to test the hypothesis. The results showed that among insecure attachment styles, insecure-ambivalent attachment style mediates the effect of perceived maternal rejection on abandonment and emotional deprivation schema. This study develops our understanding of the mechanisms through which interactions with parents in the early years of life contribute to the development of early maladaptive schemas, and expands our understanding of effective therapeutic mechanisms based on attachment-driven theories. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش واسطه‌ای سبک‌های دلبستگی ناایمن در اثر طرد مادرانه‌ ‌ادراک‌شده بر طرحواره‌های رهاشدگی و محرومیت هیجانی در زنان انجام شد. جامعه‌ این پژوهش، همة زنان ساکن شهر اصفهان بودند. نمونة ‌پژوهش حاضر شامل 102 زن بود که در دامنة ‌سنی 20 تا 45 سال قرار داشتند. نمونه‌گیری به روش دردسترس انجام شد. شرکت‌کنندگان پرسش‌نامه‌های طرحواره‌های ناسازگار اولیه-پرسش‌نامة کوتاه (یانگ، 1998)، سبک دلبستگی بزرگسال (هزن و شیور، 1978) و طرد و پذیرش و کنترل بزرگسال- پرسش‌نامة مادر (روهنر،1991) را کامل کردند. فرضیه‌های پژوهش از طریق تحلیل رگرسیون و آزمون سوبل تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد که از بین سبک‌های دلبستگی ناایمن، سبک دلبستگی ناایمن- دوسوگرا در اثر طرد مادرانه‌ ‌ادراک‌شده بر طرحواره‌های رهاشدگی و محرومیت هیجانی نقش واسطه‌ای ایفا می‌کند. نتایج این پژوهش فهم ما را از چگونگی شکل‌گیری طرحواره‌های ناسازگار اولیه از طریق تعاملات با والدین در سالهای اولیه زندگی افزایش می‌دهد و همچنین به گسترش دانش در زمینه فرایندهای موثر درمانی بر اساس نظریه‌های دلبستگی‌محور کمک می‌کند.

https://cbs.ui.ac.ir/article_23249_c959ee6914e907e9fefb9fbc3fee976d.pdf

دانشگاه اصفهان پژوهش های علوم شناختی و رفتاری 2251-7642 8 1 2018 05 22 Effect of collaborative -Parent âChild play in reduce of Emotional problems symptoms in male school students of Isfahan اثربخشی آموزش روابط والد- فرزند بر میزان مشکلات هیجانی دانش آموزان پسر دوره ابتدایی 59 76 24104 10.22108/cbs.2019.86715.0 FA سعیده سبزیان کارشناسی ارشد روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران حسینعلی مهرابی استادیار روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران مهرداد کلانتری دانشیار روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران Journal Article 2013 09 29 The goal of this study was An investigation the effect of collaborative mother-child play training on Emotional problems symptoms Include separation anxiety, generalized anxiety, phobia, depression and social phobia in male school students of Isfahan thus, in a quasi-experimental design with a control group and pretest – post test & follow up assessment, 32 male student, with high scores in Emotional problems of Region 3 of isfahan primary school purpose ways selected and assigned randomly in experimental and control group (n1=n2=16). Experimental group received an eight-session a weekly basis with the participation of mothers and playing with the children. While the control group received no intervention and remain in waiting list. two groups were evaluated by parent form of child symptoms check list (CSI-4). The results of the analysis of covariance showed that intervention with mother-child playing reduces the 90.3% symptoms of Emotional problems in post test and follow up (p<0.05). Based on these findings, it can be concluded the mother-child playing is suitable to reduce symptoms of Emotional problems effective and With this empirical practical interment can reduce of Emotional problems symptoms. هدف از اجرای این پژوهش بررسی اثربخشی آموزش روابط والد – فرزند بر میزان مشکلات هیجانی شامل اضطراب جدایی، اضطراب منتشر، ترس مرضی، افسردگی و ترس اجتماعی دانش آموزان پسر دوره ابتدایی بود. بر این اساس، در قالب یک مطالعه نیمه تجربی همراه با گروه کنترل و با ارزیابی به صورت پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری، تعداد 32 دانش آموز پسر دارای نمره بالا در دسته مقیاس های مشکلات هیجانی CSI-4 از مدارس ابتدایی ناحیه 3 شهر اصفهان به شیوه خوشه ای انتخاب شدند و بر اساس ملاک های ورودی پژوهش انتخاب و به شیوه تصادفی به گروه های آزمایش و کنترل گمارده شدند (16=n2=n1). مادران آزمودنی های گروه آزمایش یک دوره 8 جلسه ای آموزش بازی مشترک مادر و کودک به صورت هفتگی دریافت کردند، در حالی که آزمودنی های گروه کنترل چنین مداخله ای دریافت نکردند و در لیست انتظار قرار گرفتند. آزمودنی های دو گروه با استفاده از فرم والد چک لیست مرضی کودکان (CSI-4) مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج حاصل از تحلیل کوواریانس نشان داد که ارائه مداخله بازی مشترک مادر-کودک باعث باعث کاهش علائم انواع مشکلات هیجانی مورد بررسی در آزمودنی ها در مرحله پس آزمون و آنها در مرحله پیگیری شده است (05/0p<). بر اساس یافته های این پژوهش می توان نتیجه گرفت ارائه مداخله مبنی بر آموزش بازی مشترک مادر- کودک در کاهش مشکلات هیجانی موثر بوده است و با استفاده از این روش مداخله ای می توان در جهت کاهش مشکلات هیجانی کودکان مبتلا استفاده کرد.

https://cbs.ui.ac.ir/article_24104_c96a773864b9376f532144614656028e.pdf

دانشگاه اصفهان پژوهش های علوم شناختی و رفتاری 2251-7642 8 1 2018 08 08 The role of difficulty in emotion regulation and negative automatic thoughts in Adolescent conflict resolution tactics with parents نقش دشواری در تنظیم هیجان و افکار خودآیند منفی در تاکتیک‌های حل تعارض نوجوان و والدین 77 94 23809 10.22108/cbs.2019.101423.1020 FA فریده سادات حسینی دانشگاه خلیج فارس فرزاد کریمی دانشگاه خلیج فارس محسن نظرپور دانشگاه خلیج فارس Journal Article 2016 12 31 Introduction: difficulties in emotion regulation and negative automatic thoughts are separately considered as key components in describe specific disorder in several psychopathological models. The aim of this study is to survey of the role of difficulties in emotion regulation as an emotional factor and negative automatic thoughts as a cognitive factor in adolescent conflict resolution tactics with parents. Method: Sample included 128 of secondary school students that selected via random cluster sampling from Bushehr schools, to whom the Difficulties in Emotion Regulation Scale, Negative Automatic Thoughts Questionnaire and Conflict Resolution Tactics Scale were given. The data were analyzed by stepwise multiple regression. Results: On the base of research results lack of emotional clarity has an important role in conflict resolution tactics arguments with father and mother. Personal incompatibility is important in conflict resolution tactics verbal aggression. Also, Personal incompatibility, lack of emotional awareness and impulse control difficulties can predict conflict resolution tactics physical aggression with father and mothers and conflict resolution tactics verbal aggression with mother. Conclusion: According to the finding of this research, ether cognitive and emotional factors have important roles in prediction of adolescent conflict resolution tactics with parents. In this regard, the role of the emotional factor was highlighted. The results have been explained on the base of Theoretical foundations and research background مقدمه: دشواری در تنظیم هیجان و افکار خودآیند منفی به صورت جداگانه، در چندین مدل آسیب شناسی روانی به منزله‌ی مولفه‌های کلیدی در اختلالات روانی خاص در نظر گرفته شده‌اند. هدف از پژوهش حاضر، بررسی نقش دشواری در تنظیم هیجان به عنوان عامل عاطفی و افکار خودآیند منفی به عنوان عامل شناختی در تاکتیک‌های حل تعارض نوجوان با والدین است. روش: مشارکت‌کنندگان شامل تعداد 128 نفر از دانش‌آموزان پسر متوسطه دوره اول بود که از میان مدارس مختلف شهر بوشهر به روش نمونه‌گیری خوشه‌ای تصادفی مرحله‌ای انتخاب شدند و مقیاس دشواری در تنظیم هیجان، افکار خودآیند منفی و تاکتیک-های حل تعارض نوجوان و والدین را تکمیل نمودند. داده‌ها با استفاده از روش آماری رگرسیون گام به گام تحلیل گردید. یافته‌ها: بر اساس نتایج پژوهش در زمینه تاکتیک حل تعارض استدلال نسبت به پدر و مادر، عدم وضوح هیجانی دارای نقشی مهم است. در تاکیتیک حل تعارض پرخاشگری کلامی نسبت به پدر، ناسازگاری شخصی دارای اهمیت است. همچنین ناسازگاری شخصی، دشواری در کنترل تکانه و فقدان آگاهی هیجانی می‌توانند تاکتیک حل تعارض پرخاشگری فیزیکی با پدر و مادر و پرخاشگری کلامی با مادر را تبیین نمایند. نتیجه‌گیری: برطبق یافته‌های پژوهش باید گفت هم عوامل عاطفی و هم عوامل شناختی در بروز تعارض میان والدین و نوجوانان نقش ایفا می‌کنند که در این میان، نقش عوامل عاطفی پررنگ‌تر است. نتایج در راستای مبانی نظری و پژوهش‌های پیشین مورد بحث و بررسی قرار گرفت.

https://cbs.ui.ac.ir/article_23809_dab37ebe56946dbe15a78e662848d9bb.pdf