دانشگاه اصفهان پژوهش های علوم شناختی و رفتاری 2251-7642 9 2 2019 12 22 The Psychometric Properties of Mutual Psychological Development Questionnaire (MPDQ) in Married People ساختار عاملی و ویژگی های روانسجی پرسشنامة رشد روانشناسی دوسویگی در بین افراد متاهل 1 18 25191 10.22108/cbs.2020.101237.1235 FA سید رضا فلاح چای روان شناسی و مشاوره - ادبیات و علوم انسانی - هرمزگان- بندرعباس - ایران سجاد خالوئی روان شناسی و مشاوره - ادبیات و علوم انسانی - هرمزگان- بندرعباس - ایران عارفه موذن جامی روان شناسی و مشاوره - ادبیات و علوم انسانی - هرمزگان- بندرعباس - ایران Journal Article 2018 09 26 The purpose of this study was to investigate<strong> </strong>psychometric properties and the factor structure of the Mutual Psychological Development Questionnaire among married people living in Shiraz and Kerman. For this purpose, a sample of 894 married people (447 couples) living in Shiraz and Kerman cities was selected on a multistage cluster sampling method. The tools of this research had included the Mutual Psychological Development Questionnaire (MPDQ<strong>) </strong>(Genera et al., 1992), and Marital Adjustment (Spanier, 1976). Content validity was confirmed by five psychologists and consultants and confirmed by factor analysis. The results of the confirmatory factor analyses demonstrated a good fit of the MPDQ two-factor model. The results showed that the criterion validity of the test (correlation with marital adjustment) was significant (r= 0.56; p <0.001). Internal consistency with Cronbach's alpha coefficients for the entire questionnaire was 0.88 (self-mutuality 0.89, other-mutuality, 0.90) for men was 0.87 and for women was 0.89. Overall, this questionnaire seems that the scale has the capabilities required for structural assessment of mutuality among Iran's couples and can be used for purposes of consultation and research in the field of marital issues and close interpersonal relationships.    هدف از پژوهش حاضر بررسی ویژگی‌های روان‌سنجی و ساختار عاملی پرسشنامۀ تحول روان‌شناسی دوسویگی در بین افراد متأهل ساکن در شهرهای شیراز و کرمان است. بدین‌منظور، نمونه‌ایبا حجم 894 نفر از متأهلین (447 زوج) ساکن شهرهای شیراز و کرمان براساسِ شیوۀ نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب شدند. ابزارهای این پژوهش شامل پرسشنامۀ تحول روان‌شناسی دوسویگی (جنرو و همکاران، 1992) و سازگاری زناشویی (اسپانیر، 1976) بود. روایی محتوایی را پنج متخصص روان‌شناسی تأیید کردند و با تحلیل عوامل نیز تأیید شد. مقادیر شاخص‌های تحلیل عاملی تأییدی نشان داد که الگوی دو عاملی پرسشنامه با داده‌ها برازش قابل‌قبولی داشت. نتایج این مطالعه نشان داد روایی ملاکی آزمون (همبستگی با سازگاری زناشویی) 56/0 به دست آمد که معنادار بود ( 001/0 <em>p</em><). ضرایب همسانی درونی به‌روش آلفای کرونباخ برای کل پرسشنامه با مقدار 88/0 (خود‌ـ‌دوسویگی، 89/0؛ دیگر‌ـ‌دوسویگی، 90/0)، برای مردان 87/0 و برای زنان 89/0 بود. درمجموع، به نظر می‌رسد این پرسشنامه از قابلیت‌های لازم برای سنجش سازۀ دوسویگی در بین زوجین ایرانی برخوردار است و می‌توان از آن برای مقاصد مشاوره‌ای و پژوهشی درزمینۀ مسائل زناشویی و روابط بین‌فردی نزدیک استفاده کرد. https://cbs.ui.ac.ir/article_25191_fdc15e699e3f7113a8843fe105d15959.pdf