دانشگاه اصفهان پژوهش های علوم شناختی و رفتاری 2251-7642 8 1 2018 05 22 The effectiveness of Metacognitive therapy to improve false memory and ‎working memory in veterans with PTSD اثربخشی درمان فراشناختی بر حافظة کاذب جانبازان مبتلا به اختلال به ‏PTSD 15 24 23072 10.22108/cbs.2018.104255.1084 FA حمید کاظمی گروه روان شناسی. دانشگاه پیام نور. تهران. ایران سلمان قربانی شبکه بهداشت و سلامت. مرکز نجف آباد. اصفهان. Journal Article 2017 05 21 The purpose of this study was to determine the effectiveness of Metacognitive therapy (MCT) on false memories in post-traumatic stress disorder (PTSD) veterans. This quasi-experimental research was conducted with pre-posttest design with control groups. The statistical population consisted all veterans with a diagnosis of PTSD were referred to the center therapy in Esfahan and Najafabad city. For this purpose, 30 patients with PTSD were selected with available sampling and were randomly divided to an experimental and control group. All patients were assessed by demographic information Questionnaire and Roediger & McDermott false memory test (DRM) at pre and posttest. The experimental group received 8 Metacognitive therapy sessions. Analysis of covariance showed that at posttest, the experimental group showed a significant improvement false memory (P<0.05). Also the experimental group did not show significant differences false recall. According to the findings about the effect of Metacognitive therapy on improvement false memory, the treatment can be used for patients with posttraumatic stress disorder. هدف پژوهش حاضر، بررسی تأثیر درمان فراشناختی بر حافظة کاذب افراد مبتلا به اختلال استرس پس از یک سانحه بود. این پژوهش از نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون - پس‌آزمون انجام شد. جامعة آماری آن همة جانبازان مبتلا به تشخیص PTSD مراجعه‌کننده به مراکز شهر اصفهان و شهرستان نجف‌آباد بودند. از بین آنها تعداد 30 بیمار مبتلا به PTSD به‌صورت نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند و به‌طور تصادفی در گروه‌های آزمایش و کنترل قرار داده شدند (هر گروه 15 نفر). آزمودنی‌ها در هر گروه قبل و پس از درمان به‌وسیلة پرسشنامه‌های اطلاعات جمعیت‌شناختی و آزمون حافظة کاذب رودیگر و مک درموت آزمایش شدند. هشت جلسة درمان گروهی فراشناختی روی گروه آزمایش انجام شد. نتایج تحلیل کواریانس نشان داد گروه آزمایش در مرحلة پس‌آزمون، بهبودی معناداری در حافظة کاذب یافتند (05/0P<)؛ ولی تفاوت معناداری در مؤلفة یادآوری کاذب مشاهده نشد. با توجه به یافته‌های این پژوهش مبنی بر تأثیر درمان فراشناختی بر بهبود کاذب، از این درمان برای بهبود این متغیرها در افراد مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه استفاده می‌شود. https://cbs.ui.ac.ir/article_23072_b8081139f8e3fee5084eb3321025741f.pdf