دانشگاه اصفهان پژوهش های علوم شناختی و رفتاری 2251-7642 7 2 2018 01 21 The Effect of Schema Therapy on Maladaptive Schemas in Tehranian Patients with Chronic Low Back Pain: a two months follow-up اثربخشی طرحواره‌درمانی بر کاهش طرحواره‌های ناسازگار در بیماران مبتلا به کمردرد مزمن شهر تهران: پیگیری دو ماهه 69 82 22306 10.22108/cbs.2017.100397.0 FA مهدیه یوسف زاده دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران هوشنگ طالبی گروه آمار، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران حمیدطاهر نشاط دوست گروه روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران Journal Article 2016 11 01 The aim of this study was to investigate the effect  of schema therapy on maladaptive schemas of Tehranian patients with chronic low back pain. This study was group quasi-experimental design with pre-test, post-testand follow-up. Thus 10 patients with chronic low back pain who were referred to pain specialized clinic or neurosurgery clinic of Akhtarand Imam Hussein Hospitals (AS) in Tehran, were selected with purposive sampling method (non-probabilistic). All patients completed the 90-Item Short Form of Young Schema Questionnaire (YSQ-SF) in the pre-test, post-test and a 2 months follow-up. The results of Friedman test &Wilcoxon signed-rank test showed that schema therapy significantly reduced the scores of maladaptive schemas in post-test and this reduction was remained in the follow-up, while, there was no significant reduction between schema scores in post-test and follow-up period. According the results of this study the schema therapy can be used as appropriate treatment method to reduce maladaptive schemas in patients with chronic pain and probably provide secondary prevention of pain consequences in chronic pain patients. پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی طرحواره­درمانی بر کاهش طرحواره­های ناسازگار دربیماران شهر تهران مبتلا به کمردرد مزمن انجام شد. این پژوهش طرحی نیمه­آزمایشی تک­گروهی با پیش­آزمون- پس­آزمون و پیگیری بود. به این منظور از بین بیماران مبتلا به کمر­درد مراجعه­کننده به کلینیک­های فوق­تخصصی درد بیمارستان­های اختر، امام حسین (ع) و درمانگاه جراحی مغز و اعصاب بیمارستان­ امام حسین (ع) شهر تهران، 10 بیمار مبتلا به کمردرد مزمن، با روش نمونه­­گیری مبتنی بر هدف (غیر­احتمالی) انتخاب شدند. این بیماران فرم کوتاه 90 سؤالی پرسشنامه طرحواره­یانگ را در مرحله پیش­آزمون، پس­آزمون و پیگیری 2ماهه پر کردند. برای بررسی تاثیر شیوه درمانی بر کاهش طرحواره­های ناسازگار بیماران، از آزمون ناپارامتری فریدمن برای گروه­های وابسته و در تعقیب آن برای مقایسه های زوجی گروه­ها از آزمون ویلکاکسون رتبه­ای استفاده شد.نتایج نشان داد نمرات طرحواره افراد پس از شرکت در طرحواره­درمانی به­طور معنی­­داری کاهش یافته و این کاهش در مرحله پیگیری نیز معنی­دار باقی­ماند. قابل توجه اینکه نمرات طرحواره در مراحل پیگیری نسبت به پس­­آزمون کاهش­ معنی­­داری نداشت. بر این اساس، روش طرحواره­درمانی به عنوان روشی مناسب جهت کاهش طرحواره­های ناسازگار در مبتلایان به درد­ مزمن توصیه می‌شود واحتمالاً بتواند نوعی پیشگیری ثانویه از پیامدهای ناشی از درد در این افراد فراهم­ کند.<br />   https://cbs.ui.ac.ir/article_22306_69c33c3930bb5b3e894594a2ad1ae27e.pdf