دانشگاه اصفهان پژوهش های علوم شناختی و رفتاری 2251-7642 6 2 2016 11 21 The Effect of Counseling Approach Based on Acceptance and Commitment Therapy (ACT) on Improving Marital Attribution of Women Referred to Isfahan Cultural Centers تأثیر مشاوره بر مبنای رویکرد مبتنی بر پذیرش و تعهّد (ACT) بر بهبود اسنادهای ارتباطی زنان مراجعه‌کننده به فرهنگسراهای شهر اصفهان 53 64 20994 10.22108/cbs.2016.20994 FA راحله سبوحی دانشگاه اصفهان مریم السادات فاتحی زاده دانشگاه اصفهان احمد احمدی استاد مشاوره خانواده، دانشگاه اصفهان، اصفهان عذرا اعتمادی دانشیار مشاوره خانواده، دانشگاه اصفهان، اصفهان Journal Article 2015 03 14 The purpose of this study was to evaluate the effectiveness of the counseling approach based on acceptance and commitment Therapy (ACT) on marital attribution of women admitted to Isfahan cultural centers.  This study was a quasi-experimental method and performed pre-test, post-test, and follow-up with the control group. The sample of this study was inclusive of women referred to cultural centers of the city of Isfahan. Based on cluster sampling, among cultural centers of the city, the Family Center was chosen. Sample of 30 women who volunteered to participate in the workshop were selected and randomly divided into two groups (n = 15) and control (n = 15) groups. The dependent variable in this study was women's marital attributions. The independent variable was counseling approach based on acceptance and commitment Therapy (ACT) which was offered in 10 sessions to the experimental group. The questionnaire was marital attribution from Bradbury & Fincham (1992). Data were analyzed by 19 SPSS software. The results showed that counseling approach based on Acceptance and Commitment Therapy was effective in overall martial document (P <0/01) and its dimensions such as evidence of stable and unstable (P <0/01), wholesale and retail instruments (P <0/01) and documents reprehensible-over (P <0/01). But, it was not effective in its internal and external dimensions of documents, internal and external to the spouse (p>0/05), attribution selfish and altruistic (p>0/05), and the attribution of intentional and unintentional (p>0/05) was not effective and did not cause a significant difference.  Therefore, the study concluded that counseling approach based on Acceptance and Commitment Therapy can improve marital attribution. هدف از این پژوهش، بررسی تأثیر مشاوره بر مبنای رویکرد مبتنی بر پذیرش و تعهّد (ACT) بر بهبود اسنادهای ارتباطی زنان مراجعه‌کننده به فرهنگسراهای شهر اصفهان است. روش این تحقیق، نیمه‌تجربی است و از طرح پیش‌آزمون - پس‌آزمون و پیگیری با گروه گواه استفاده شد. جامعۀ آماری، زنان مراجعه‌کننده به فرهنگسراهای شهر اصفهان هستند. روش نمونه‌گیری خوشه‌ای است که از بین فرهنگسراهای شهر اصفهان، فرهنگسرای خانواده انتخاب شد. نمونه، 30 نفر از زنان داوطلب شرکت در دورۀ آموزشی هستند که به صورت در دسترس انتخاب شدند و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش (15 نفر) و کنترل (15 نفر) قرار گرفتند. متغیّر وابسته در این پژوهش، اسنادهای ارتباطی است. متغیّر مستقل، مشاوره بر مبنای رویکرد مبتنی بر پذیرش و تعهّد است که در 10 جلسۀ مشاورۀ گروهی به گروه آزمایش ارائه شد. ابزار پژوهش، پرسشنامۀ اسنادهای زناشویی فینچام و برادبوری (1992) است. داده‌ها با نرم‌افزار 19  SPSSتجزیه و تحلیل شد. نتایج نشان داد که مشاوره بر مبنای رویکرد مبتنی بر پذیرش و تعهّد بر اسناد زناشویی کلّی (P<0/01) و ابعاد آن یعنی اسناد باثبات و بی‌ثبات(P<0/01) ، اسناد کلّی و جزیی(P<0/01)  و اسناد سزاوار سرزنش–گذشت(P<0/01)  مؤثّر است، اما در ابعاد اسناد درونی و بیرونی به خود، اسناد درونی و بیرونی به همسر (05/0P>) و اسنادهای خودخواهانه و نوع‌دوستانه (05/0P>) و اسنادهای عمدی و غیرعمدی (05/0P>) مؤثّر نیست و تفاوت معنادار ایجاد نکرده است. بنابراین می‌توان نتیجه گرفت که مشاورۀ مبتنی بر رویکرد پذیرش و تعهّد می‌تواند اسنادهای زناشویی زوجین را بهبود بخشد. https://cbs.ui.ac.ir/article_20994_93057b99f535720915227a0dbf051aa2.pdf