دانشگاه اصفهان پژوهش های علوم شناختی و رفتاری 2251-7642 6 2 2016 11 21 The Effectiveness of Parent Training for Feeding Problem on Feeding Problem and Parent- Child Stress تأثیرگذاری آموزش مادران در زمینۀ مشکلات غذاخوردن کودک بر مشکلات خوردن و تنیدگی مادر - کودک 15 26 20991 10.22108/cbs.2016.20991 FA شیرین زینالی خ اذربایجان محمدعلی مظاهری استاد روانشناسی خانواده و کودک، دانشگاه شهید بهشتی، تهران کارینه طهماسیان استاد روانشناسی بالینی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران منصوره سادات صادقی استادیار روانشناسی عمومی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران Journal Article 2013 10 02 Mother and child psychological features are important in developing feeding problem. Parenting stress is one of these issues. The current study sought to investigate the efficacy of training programs for parents in treating children’s feeding problems and reducing parenting stress. The present study was a semi-experimental research based on pre-test, post-test and follow-up design with a control group. 34 mothers whose children had feeding problems were chosen and randomly divided into control and experimental groups. Experimental group was intervened using training program for mothers for six sessions. Mothers in the experimental and control groups were assessed in three time intervals, that is, pre-test (before intervention), post-test (after finishing training sessions) and the follow-up stage (22 days after finishing training sessions), by the questionnaires of feeding problems and Parent Stress. Findings of covariance indicated that training programs for parents significantly reduced the feeding problem of experiment group in post-test (p=0/004) and follow up (p=0/001).  Also, this program reduced total stress (p=0/001), parent stress (p=0/001) and child- stress (p=0/05) in the post-test. Moreover, this program reduced follow-up total stress (p=0/001), parent stress (p=0/001) and child- stress (p=0/05) too. This finding confirmed that parent-child components are important issue in feeding problem. در مداخلات مشکلات غذاخوردن، باید مؤلّفه‌های مربوط به مادر و کودک را در نظر گرفت. یکی از این مؤلّفه‌ها تنیدگی مادر و کودک است. هدف مطالعۀ حاضر، بررسی تأثیر آموزش مادران در زمینۀ مشکلات غذاخوردن کودک بر درمان این مشکلات و کاهش تنیدگی مادر - کودکان مورد مطالعه است. 34 مادر که کودکانشان مشکلات خوردن داشتند با روش غیراحتمالی در دسترس انتخاب و به‌طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار داده شدند (16 نفر گروه آزمایش و 18 نفر گروه کنترل). در این مطالعۀ شبه آزمایشی، آزمودنی‌های گروه آزمایش و کنترل در سه مرحلۀ پیش‌آزمون (قبل از مداخله)، پس‌آزمون (پس از تمام‌شدن جلسات آموزشی) و پیگیری (22 روز پس از تمام‌شدن جلسات آموزشی) از طریق پرسشنامۀ تنیدگی والدین (PSI) و مشکلات غذاخوردن ارزیابی شدند. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که آموزش مادران در زمینۀ مشکلات خوردن، مشکل غذاخوردن کودکان گروه آزمایش را در پس‌آزمون (004/0=p) و پیگیری (001/0=p) به‌طور معناداری کاهش می‌دهد (004/0=p). همچنین این آموزش، تنیدگی کلّی (001/0=p)، تنیدگی مؤلّفۀ والد (001/0=p) و مؤلّفۀ کودک (05/0=p) را در پس‌آزمون به‌طور معناداری کاهش می‌دهد. همچنین این آموزش، تنیدگی کلّی (001/0=p)، تنیدگی مؤلّفۀ والد (001/0=p) و مؤلّفۀ کودک (05/0=p) را در مرحلۀ پیگیری 22 روزه نیز کاهش می‌دهد. بنابراین آموزش در زمینۀ مشکلات خوردن از میزان این مشکلات و همچنین تنیدگی مادر و کودک می‌کاهد. دربارۀ مشکلات غذاخوردن، مؤلّفۀ مادر و کودک اهمّیت فراوانی دارد و یابد به این مؤلّفه‌ها توجّه کرد.  https://cbs.ui.ac.ir/article_20991_5c638ea360a0f97ba1ae646981be5ff6.pdf