دانشگاه اصفهان پژوهش های علوم شناختی و رفتاری 2251-7642 5 2 2016 02 20 Prediction of Newcomer Students’ Homesickness based on Hopefulness and Attachment Style پیش‌بینی احساس غربت دانشجویان جدیدالورود بر اساس سبک‌های دلبستگی و امیدواری 73 86 20744 FA احمد ولیخانی دانش‌آموخته روان‌شناسی بالینی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران محمدعلی گودرزی استاد روان‌شناسی بالینی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران مهران فرهادی استادیار روان‌شناسی سلامت، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران Journal Article 2016 11 26 Current study aimed to predict the degree of newcomer students’ homesickness based on hopefulness and attachment styles. In order to conduct the study, 170 first-year students of Buali Sina University of Hamedan were selected using multi-stage cluster sampling. Then, the use was made of Adult Attachment Inventory, (Hazen and Shaver 1987), Sympson’s Adult Domain-Specific Hope Scale (1999) and Archers’ et al. Homesickness Questionnaire (1998). Data analysis was performed by hierarchical regression and analysis of covariance (ANCOVA). Results of hierarchical regression showed that secure attachment (p<.0001) and hopefulness (p<.002) significantly and negatively predicted homesickness feelings. Moreover, results of analysis of covariance showed that gender significantly affected on homesickness beyond the hopefulness and attachment styles variables; so that, compared to female students, males experience less homesickness feeling (p<.004). It can be concluded that secure attachment, hopefulness and gender (male) effectively decrease newcomer students’ degrees of homesickness.   <strong> </strong>                             هدف مطالعه حاضر، پیش‌بینی میزان احساس غربت در دانشجویان جدیدالورود بر اساس سبک‌های دلبستگی و امیدواری بود. به این منظور 170 دانشجوی سال اولی دانشگاه بوعلی سینای همدان به صورت نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب شدند و پرسشنامه‌های سبک‌های دلبستگی بزرگسالان هازن و شیور (1987)، مقیاس امیدواری حوزه‌های خاص سیمپسون (1999) و احساس غربت آرچر و همکاران (1998) روی آنان اجرا شد. تحلیل نتایج با استفاده از آزمون‌های رگرسیون سلسله مراتبی و تحلیل کوواریانس صورت گرفت. آزمون رگرسیون سلسله مراتبی نشان داد که متغیر پیش‌بین دلبستگی ایمن به‌طور معنادار و منفی در کاهش احساس غربت نقش داشت (0001/0p<)؛ فرای آن، امیدواری نیز توانست به طور معنادار و منفی احساس غربت را پیش‌بینی کند (002/0p<). نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که اثر جنسیت با کنترل متغیرهای امیدواری و سبک‌های دلبستگی بر روی احساس غربت معنادار بود؛ به‌طوری‌که دانشجویان دختر میزان احساس غربت بیشتری را نسبت به دانشجویان پسر تجربه می‌کردند (004/0p<). بنابراین، می‌توان نتیجه گرفت که سبک دلبستگی ایمن، امیدواری و جنسیت (مرد) از عوامل مؤثر در کاهش احساس غربت در دانشجویان جدید الورود هستند. <strong> </strong> https://cbs.ui.ac.ir/article_20744_94fef908663ceec72e98ea0ad2dc8871.pdf