دانشگاه اصفهان پژوهش های علوم شناختی و رفتاری 2251-7642 5 2 2016 02 20 The Effectiveness of Impulse Control and Attention Training on Emotional Processing, Impulsiveness and Distractibility in Students with Dyscalculia اثر بخشی آموزش‌ کنترل تکانه و توجه بر پردازش هیجانی، تکانشگری و حواس‌پرتی دانش‌آموزان مبتلا به اختلال ریاضی 1 22 20740 FA محمد نریمانی استاد روان‌شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران مسلم عباسی استادیار روان‌شناسی، دانشگاه سلمان فارسی کازرون، کازرون، ایران محمدجواد بگیان کوله‌مرز دانشجوی دکترای روان‌شناسی عمومی، دانشگاه رازی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران اکبر رضایی‌فرد مربی روان‌شناسی، دانشگاه فرهنگیان اقلید، اقلید، ایران Journal Article 2016 11 26 The aim of this study was to investigate the effectiveness of impulse control and attention training on emotional processing, attention, impulsiveness and distractibility of students with dyscalculia. This research was an experimental study with pre-test - post-test design with control group. The population of the study was all secondary school students in the academic year 90-91 in Ardabil city. The samples of this study were 60 students with dyscalculia. Thes samples were randomly selected through key Math (n=20 for each group test) (1988) and the Structured Clinical Interview. The experimental (impulse control and attention) and control group were randomly assigned into two groups. To collect data Emotional Processing Scale, Barrett Impulsivity, Key Math Test and Distraction Toulouse - Peyronie's were used. Univariate analysis of covariance (ANCOVA) showed that training programs for impulse control and emotional processing, attention, impulsiveness and distractibility are usefull (P≥001) and lead to reduction of negative emotions, impulsiveness and distractibility in students with dyscalculia. Findings show that impuls control skills and attention training could lead to reduction of impulsivity and distractibility in student whith dyscalculia.<br /> <br /><strong> </strong><br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br />  هدف این مطالعه، بررسی اثر بخشی آموزش کنترل تکانه و توجه بر پردازش هیجانی، تکانشگری و حواس‌پرتی دانش‌آموزان مبتلا به اختلال ریاضی بود. این پژوهش از نوع آزمایشی بوده و با طرح پیش‌آزمون ـ پس‌آزمون با گروه گواه اجرا شد. جامعه آماری این پژوهش را کلیه دانش‌آموزان پسر مقطع راهنمایی شهر اردبیل در سال تحصیلی 91-90 تشکیل دادند. نمونه پژوهش 60 نفر از دانش‌آموزان دارای اختلال ریاضی بود که از میان دانش‌آموزان پنج مدرسه راهنمایی شهر اردبیل بعد از شناسایی به‌وسیله آزمون ریاضی کی‌مت (1988) و انجام مصاحبه بالینی ساختار یافته به‌صورت تصادفی ساده انتخاب و در دو گروه آزمایش (کنترل تکانه و توجه) و گواه (20 نفر برای هر گروه) گمارده شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها از مقیاس پردازش هیجانی باکر و همکاران (2007)، تکانشگری بارات (1994)، آزمون ریاضی کی‌مت (1988) و حواس‌پرتی تولوز ـ پیرون (1986) استفاده شده است. نتایج تحلیل کوواریانس تک ‌متغیری (ANCOVA) نشان داد آموزش برنامه‌های کنترل تکانه و توجه بر پردازش هیجانی، تکانشوری و حواس‌پرتی تأثیر دارد (001/0≥P)؛ به این صورت که به کاهش هیجان‌های منفی، تکانشوری و حواس‌پرتی دانش‌آموزان مبتلا به اختلال ریاضی منجر می‌شود. بنابر یافته‌های این مطالعه، آموزش مهارت‌های کنترل تکانه و توجه به دانش‌آموزان مبتلا به اختلال ریاضی باعث کاهش تکانشگری و حواس‌پرتی می‌شود و می‌توان از این آموزش‌ها به عنوان روش‌های مداخله‌ای مناسب سود جست.<br /><strong> </strong> https://cbs.ui.ac.ir/article_20740_0f43cc80dbd43119037d7c29f515058e.pdf