دانشگاه اصفهان پژوهش های علوم شناختی و رفتاری 2251-7642 4 2 2015 02 20 The Effectiveness of Existential Group Psychotherapy on Student’s mental health اثر بخشی گروه درمانی وجودی بر بهبود سلامت روان دانشجویان 119 130 17340 FA جواد خدادادی - دانشجوی دکتری مشاوره، دانشگاه خوارزمی، تربیت معلم، تهران، ایران احمد اعتمادی دانشیار مشاوره، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران عزالدین علوی کاموسی دانشجوی کارشناسی ارشد مشاوره، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران Journal Article 2016 06 14 The aim of the present study was to investigate the effectiveness of existential group psychotherapy on students` mental health. The study method was quasi-experimental, carried out through pretest-posttest design with a control group. The research population were students of Tarbiyat Moallem University of Tehran  the samples were 20 these students which selected through voluntary sampling method and were randomly assigned to control (10 subjects) and experimental (10 subjects) groups. General Health Questionnaire (GHQ 28) was used for data collection. The Cronbach’s alpha was 0.83. The experimental group participated in 10 group therapy sessions while the control group received no treatment. Results of analysis of covariance showed that existential group psychotherapy positively affected student’s mental health in all four dimensions of general health: somatization, anxiety and sleep, social performance and depression (p<.05). Therefore, it seems this group therapy method is useful for increasing student’s mental health.   <strong> </strong> پژوهش حاضر با هدف اثربخشی روان‌درمانی وجودی به شیوه گروهی بر افزایش سلامت روان دانشجویان صورت گرفت. روش پژوهش از نوع شبه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون ـ پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش متشکل از تمامی دانشجویان دختر و پسر دانشگاه تربیت معلم تهران بود که از بین آن‌ها 20 نفر به‌طور داوطلبانه انتخاب و به شیوه تصادفی در گروه آزمایش (10 نفر) و گروه کنترل (10 نفر) جایگزین شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه سلامت عمومی (GHQ28) استفاده گردید. گروه آزمایش به مدت 10 جلسه 90 دقیقه‌ای در فرایند گروه درمانی وجودی شرکت کرد، در حالی‌که گروه کنترل هیچ‌گونه مداخله‌ای دریافت نکرد. نتایج تحلیل کواریانس نشان داد که درمان وجودی به شیوه گروهی در افزایش سلامت روان دانشجویان مؤثر است (05/0P<). پس از کنترل اثر پیش‌آزمون، تاثیر درمان وجودی به شیوه گروهی بر علایم جسمانی بررسی و فرضیه اول پژوهش تایید شد (012/0 ,p<324/7= F1,18). در مرحله بعد اثربخشی درمان وجودی به شیوه گروهی بر کاهش اضطراب و بی‌خوابی دانشجویان بررسی و فرضیه فرعی دوم پژوهش تایید شد (01/0,p<18/13= F1,18). سپس اثربخشی درمان وجودی بر بهبود عملکرد اجتماعی دانشجویان بررسی و فرضیه فرعی سوم پژوهش هم تایید شد (001/0 ,p<322/19= F1,18). و در نهایت، تاثیر درمان وجودی به شیوه گروهی بر فرضیه فرعی چهارم، کاهش افسردگی دانشجویان بررسی شد و نتایج این فرضیه را تأیید کرد (05/0 ,p<14/11=F1,18). لذا، استفاده از این روش گروه‌ درمانی برای ارتقای سلامت روانی دانشجویان موثر توصیه می‌گردد. <strong> </strong> https://cbs.ui.ac.ir/article_17340_e170da413219470d6e6969356f0adda5.pdf