دانشگاه اصفهان پژوهش های علوم شناختی و رفتاری 2251-7642 4 2 2015 02 20 The Effectiveness of Quality of Life Therapy on Anxiety and Depression in Female High School students اثربخشی کیفیت زندگی ‌درمانی بر علایم اضطراب و افسردگی دانش‌آموزان دختر مقطع متوسطه 89 102 17338 FA زهرا امامی کارشناس ارشد روان‌شناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران محمدباقر کجباف دانشیار روان‌شناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران Journal Article 2016 06 14 The purpose of the present study was to determine the effectiveness of Quality Of Life Therapy (QOLT) on anxiety and stress of female high-school students in Dehaghan. The study was a semi-experimental study with experimental-control groups and a follow-up (45 days). From among 150 respondents who answered the items of anxiety and depression questionnaires, 48 respondents who received the highest scores were selected and assigned into two groups (each group included 24 subjects). Then these subjects in each group were divided into two 12 subjects experimental and control groups and 8 sessions of quality of life therapy interventions was administered to experimental groups. The results of analysis of covariance showed that  quality of life therapy had significantly decreased the degree of anxiety and depression in experimental groups as compared to the control groups in posttest and follow-up stage. (p<0.0005).   <strong> </strong>   هدف از انجام پژوهش حاضر، تعیین میزان اثربخشی کیفیت زندگی درمانی (QOLT) بر اضطراب و افسردگی دانش‌آموزان دختر مقطع متوسطه است. روش پژوهش نیمه‌تجربی با گروه‌های آزمایش و گواه و پیگیری (45 روزه) بود. روش نمونه‌گیری، تصادفی ساده بود. از بین 150 نفر که به پرسشنامه‌های اضطراب و افسردگی پاسخ دادند، 48 نفر نمره بالا دریافت کردند؛ یعنی 24 نفر افسردگی بالا و 24 نفر اضطراب بالا داشتند. سپس هر کدام از گروه‌های 24 نفره به دو گروه 12 نفره آزمایش و گواه تقسیم شدند و مداخله درمانی؛ یعنی 8 جلسه کیفیت زندگی درمانی روی دو گروه آزمایش انجام شد. داده‌ها با استفاده از روش تحلیل کوواریانس تجزیه و تحلیل شد. نتایج پژوهش بیانگر آن است که کیفیت زندگی درمانی، میزان اضطراب و افسردگی گروه‌های آزمایش را نسبت به گروه‌های کنترل در دو مرحله پس‌آزمون و پیگیری به‌طور معناداری (0005/0p<) کاهش داده است. <strong> </strong> https://cbs.ui.ac.ir/article_17338_cbc9ee42b1fd4004cf6ff5efc96921c5.pdf